Ηχηρό μήνυμα Στυλιανίδη … για τη Θράκη


Παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου  και του πρώην Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή , παρουσιάστηκε, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών,  το βιβλίο του Ευριπίδη Στυλιανίδη, Θράκη; Το επόμενο βήμα… 

Την εκδήλωση χαιρέτησε ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών Θάνος Δημόπουλος, ενώ ομιλητές ήταν  οι :

Νίκος Κοτζιάς, Υπουργός Εξωτερικών
Νικήτας Κακλαμάνης, Βουλευτής Ά Αθηνών,αντιπρόεδρος Βουλής
Αγγελος  Συρίγος, καθηγητής διεθνούς δικαίου

Συντονιστής ήταν ο δημοσιογράφος Μανώλης   Κοττάκης

Η αίθουσα του Πανεπιστημίου φάνηκε μικρή για να χωρέσει τους φίλους και προσκεκλημένους του Ευριπίδη Στυλιανίδη , κάτι που σχολιάσθηκε από τους περισσότερους παρευρισκομένους .

Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης εμφανώς συγκινημένος αναφέρθηκε στα προβλήματα και τις ευκαιρίες της Θράκης για ανάπτυξη σε όλους τους τομείς. Τα πολλά χειροκροτήματα έπεσαν όταν αναφέρθηκε στον Κώστα Καραμανλή τον οποίο ευχαρίστησε για την εμπιστοσύνη που του έδειξε κάνοντάς τον υπουργό.

Ο Υπουργός των Εξωτερικών της Ελλάδας, καθηγητής, Νίκος Κοτζιάς, υιοθέτησε επίσημα την πρόταση του Ευριπίδη Στυλιανίδη και 57 βουλευτών για τη σύσταση διακομματικής επιτροπής της Βουλής, με στόχο την εκπόνηση ενός εθνικού σχεδίου για την ανάπτυξη και την ανάδειξη της Θράκης, που είναι και η κεντρική ιδέα του βιβλίου. Αναγνώρισε την εθνική προσπάθεια, αλλά και τη σημαντική συμβολή του Ευριπίδη Στυλιανίδη στην ιδιαίτερη πατρίδα του και στη δημόσια ζωή, δίνοντας έναν σπάνιο τα τελευταία χρόνια τόνο συνεννόησης.

 

Ο Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και βουλευτής Α’ Αθήνας, Νικήτας Κακλαμάνης αναφέρθηκε στο σύγγραμμα με κολακευτικά λόγια: “Με γνώμονα τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας, με οδηγό την εμπειρία του παρελθόντος, με στιβαρό σχεδιασμό, με διακομματική συναίνεση για την εκ νέου οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης με το λαό της Θράκης, με μια ελληνική καρδιά γεμάτη θάρρος και νου ανοιχτό στη διαφορετικότητα, μπορούμε να βρούμε διεξόδους.”.

Ο Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου του Παντείου Πανεπιστημίου,  Άγγελος Συρίγος, αναφέρθηκε στη δεξιοτεχνική ισορροπία που κρατά τα τελευταία χρόνια ως πολιτικός της περιοχής ο Ευριπίδης Στυλιανίδης ανάμεσα στην ξένη παρεμβατικότητα που προσπαθεί να χειραγωγήσει τη μουσουλμανική μειονότητα και τον εθνικισμό, προασπιζόμενος αποτελεσματικά τη θρακιώτικη ανοιχτή κοινωνία του αλληλοσεβασμού και της ειρηνικής συμβίωσης. Ανέφερε μετρήσιμα αποτελέσματα της ακολουθούμενης πολιτικής πριν την κρίση.

Την εκδήλωση συντόνισε ο δημοσιογράφος,  Μανώλης Κοττάκης. Αίσθηση έκανε η ειδική αναφορά του στον κατευναστικό και ειρηνοποιό ρόλο της τοπικής εκκλησίας, την οποία επαίνεσε στα πρόσωπα των Θρακών Μητροπολιτών που ήταν παρόντες, μαζί με τους εκπροσώπους του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος.

Χαιρετισμό απηύθυνε ο εκδότης του οίκου “ΜΙΝΩΑΣ”,  Γιάννης Κωνστανταρόπουλος, ο οποίος εξήγησε για ποιους λόγους αποφάσισε την υιοθέτηση του συγκεκριμένου βιβλίου.

Η ομιλία του Ευριπίδη Στυλιανίδη:

Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας,

Εκπρόσωποι του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και του Μακαριώτατου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος,

Σεβασμιώτατοι από τη Θράκη μας,

Κύριοι Πρώην Πρωθυπουργοί,

Αξιότιμε κύριε Πρύτανη,

Εκλεκτοί ομιλητές,

Κυρίες και κύριοι,

 

Διακατέχομαι από αίσθημα βαθιάς συγκίνησης και νιώθω διπλή τιμή για τη σημερινή σας συμμετοχή στην παρουσίαση του νέου βιβλίου μου, “Θράκη: Το Επόμενο Βήμα…”.

Τιμάτε την ταπεινότητά μου για τους αγώνες που έκανα από παιδί μέχρι σήμερα για τον τόπο μου.

Τιμάτε όμως -κι αυτό είναι για εμένα ακόμα πιο σημαντικό- την ίδια μου την Πατρίδα, τη Θράκη μας, ενισχύοντας με την παρουσία και το κύρος σας, με την αγάπη και την πίστη σας, τη φωνή της στο εθνικό κέντρο.

Ευχαριστώ θερμά τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας και από την προηγούμενη εβδομάδα και επίτιμο συνδημότη μου, 96 χρόνια μετά την ενσωμάτωση της Θράκης στον εθνικό κορμό, κύριο Προκόπιο Παυλόπουλο για το εθνικό του ενδιαφέρον.

Ευχαριστώ από καρδιάς τον Πρύτανη του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγητή, κύριο Μελέτιο – Αθανάσιο Δημόπουλο για τα καλά του λόγια και για την προθυμία του να προσφέρει το εγκυρότερο ακαδημαϊκό βήμα ώστε να ακουστεί η φωνή μας.

Ευχαριστώ τους εκλεκτούς ομιλητές, ζητώντας τους και συγγνώμη για τα όποια κενά ή για τις υποκειμενικές ίσως κρίσεις που μπορεί να εμπεριέχονται στο βιβλίο μου.

Ευχαριστώ προσωπικά τον Υπουργό Εξωτερικών, κύριο Νίκο Κοτζιά για την ευαισθησία και το ενδιαφέρον του για τη Θράκη, τον άξιο συνάδελφο και συμμαχητή, Αντιπρόεδρο της Βουλής, κύριο Νικήτα Κακλαμάνη, τον πολύτιμο συνεργάτη και έγκριτο καθηγητή, κύριο Άγγελο Συρίγο, τον πάντα στοιχειοθετημένο και διεισδυτικό δημοσιογράφο, καλό φίλο από τα φοιτητικά μας χρόνια στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, κύριο Μανώλη Κοττάκη.

Ευχαριστώ τους καλούς φίλους και εξαιρετικούς εκδότες των εκδόσεων ΜΙΝΩΑΣ, Γιάννη και Ζωή Κωνστανταροπούλου.

Ευχαριστώ τους συνεργάτες μου, που τόσα χρόνια παλεύουμε μαζί, τους οποίους αναφέρω ονομαστιά στο βιβλίο.

Ευχαριστώ τον πρώην Πρωθυπουργό, κύριο Κώστα Καραμανλή που μου έδωσε από την πρώτη στιγμή, τη δύναμη και τη δυνατότητα κατ’ αρχήν στο Υπουργείο Εξωτερικών υπό τη φωτεινή καθοδήγηση του Πέτρου Μολυβιάτη και στη συνέχεια σε άλλα Υπουργεία, αξιοποιώντας την εμπιστοσύνη των συμπολιτών μου, να υπηρετήσω από σημαντικές θέσεις τα δίκαια και συμφέροντα της πατρίδας μου.

Ευχαριστώ τέλος, την οικογένειά μου, τη σύζυγό μου, Γιούλη Παπαχρήστου και τα τρία παιδιά μας, το Στυλιανό, την Έλενα και τη Γεωργία, στους οποίους και αφιερώνω αυτό το βιβλίο με την ευχή όσο ψηλά κι αν φτάσουν, να μην ξεχάσουν τη ρίζα μας. Να αγαπήσουν την πατρίδα μας τη Θράκη, όπως την πίστεψα και αγάπησα κι εγώ.

Κύριε Πρόεδρε,

σας καλωσορίζω στο σημερινό αντάμωμα, με κάποιες σημαντικές σκέψεις από την εισαγωγή του συγγράμματός μου που είναι βγαλμένες απ’ τα έγκατα της ψυχής των Θρακών.

Η έννοια “πατρίδα” στην οικογένειά μου, όπως άλλωστε και σε κάθε προσφυγική οικογένεια από την Ιωνία, τον Πόντο, την Καππαδοκία, τη Θράκη, την Κωνσταντινούπολη, εμπεριέχει διαφορετικό περιεχόμενο και βάρος απ’ αυτό που συνήθως της προσδίδουν στο πολιτικό και διοικητικό κέντρο της χώρας. Είναι λέξη “κλειδί” που ξεκλειδώνει την ψυχή και το μυαλό τριών γενεών, προκαλώντας ξεχωριστά συναισθήματα στην καθεμιά από αυτές.

Στη γενιά των παππούδων μου γεννούσε πίκρα και νοσταλγία για την πατρίδα που άφησαν πίσω στις 40 Εκκλησιές της Ανατολικής Θράκης το 1922 μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών. Πόνο για τις ζωές που χάθηκαν πριν ή κατά τη διάρκεια του ξεριζωμού και θυμό για τους μικρόνοες διχασμούς και τα λάθη, τις αστοχίες και την αδυναμία του εθνικού κέντρου να προστατέψει αποτελεσματικά το πιο ζωντανό και δυναμικό κομμάτι του Ελληνισμού.

Στη γενιά των γονιών μου η έννοια “πατρίδα”  γεννούσε πίστη και πείσμα, αγάπη και περηφάνια, αποφασιστικότητα και διεκδικητικότητα.

Πίστη στις δυνατότητες της νέας γης, της Νοτιοδυτικής Θράκης που παρέμεινε ελεύθερη. Πείσμα για την ανοικοδόμηση της Νέας Ελλάδας. Αγάπη και υπερηφάνεια  για τους νέους τόπους στους οποίους ρίζωσαν ως πρόσφυγες μεταφέροντας εδώ, ότι έσωσαν από ένα μεγάλο  πολιτισμό, δίδοντας εκ νέου τα ονόματα των χωριών και των πόλεων που χάθηκαν. Χτίζοντας εκκλησίες για να στεγάσουν τα εικονίσματα των Αγίων τους που έσωσαν, ανοίγοντας σχολεία για να διδάξουν την ιστορία και τη γλώσσα τους, που δεν έπρεπε να σταματήσει ή να χαθεί… μεταφέροντας την τεχνογνωσία τους στα γράμματα, στις τέχνες, στην καλλιέργεια της γης, στο εμπόριο, στον πολιτισμό…

Η γενιά των γονιών μου ήταν γενιά ακριτών αποφασισμένων να τα δώσουν όλα για να μην ξαναδούν την πατρίδα τους να χάνεται. Πάλεψαν ενάντια στη φτώχεια, την περιφρόνηση, το σνομπισμό και την αδιαφορία της ελληνικής πολιτείας και προσπάθησαν να χτίσουν μια καινούρια πατρίδα καλύτερη από αυτή που στερήθηκαν. Δεν εκδικήθηκαν τη μουσουλμανική μειονότητα γι αυτά που οι ίδιοι πέρασαν, αλλά την αγκάλιασαν. Δε μίσησαν το διαφορετικό αλλά το σεβάστηκαν. Πληγώθηκαν συχνά από την αναξιοκρατία, το ρουσφέτι και την υποτιμητική αντιμετώπιση κάποιων επιτήδειων του κέντρου που τους αντιμετώπιζαν τότε ως “παρίες”, ως “πρόσθετα βάρη” του εθνικού προϋπολογισμού, ως ξένα σώματα, ως “τουρκόσπορους” όπως έλεγαν κάποιοι κι ας ήταν οι Έλληνες της πρώτης γραμμής, που στάθηκαν στα δύσκολα και σήκωσαν στις πλάτες τους την Ελλάδα συνεχώς από το 1922 έως σήμερα, στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην κατοχή, στον εμφύλιο, στην Κύπρο. Παρ’ όλα αυτά η γενιά των πατεράδων μας στη Θράκη δε μας καλλιέργησε μίσος και συμπλέγματα έναντι του εθνικού κέντρου, αλλά αφοσίωση στην εθνική ενότητα, αυτοπεποίθηση και διεκδικητικότητα…

“Πατρίδα” για τη δική μου γενιά σημαίνει το χρέος να αποκαταστήσουμε τις αδικίες που έζησε ο προσφυγικός Ελληνισμός. Σημαίνει προσπάθεια να διασφαλίσουμε την ισότιμη συμμετοχή των νέων χωρών στα κέντρα των αποφάσεων. Και τέλος σημαίνει ένας συνεχής διεκδικητικός αγώνας, προκειμένου να δώσουμε στην Ελληνική περιφέρεια, στον ακριτικό Ελληνισμό της Θράκης και όχι μόνο, ό,τι αξίζουν και δικαιούνται απ΄την ιστορία, χτίζοντας στην περιοχή μια Ανοιχτή Κοινωνία που να δικαιώνει τον αξιακό κώδικα του Πολιτισμού μας, να αποτελεί καθρέπτη της σύγχρονης Δημοκρατίας μας και πρότυπο ειρηνικής και δημιουργικής συμβίωσης Χριστιανών και Μουσουλμάνων για την ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Ευρώπης.

Κυρίες και Κύριοι,

σας θυμίζω ότι η Θράκη, παρά τις διαχρονικές θυσίες των Θρακών, άλλαξε πάντα χέρια όχι με πολέμους, αλλά με υπογραφές και σας υπενθυμίζω ότι αυτή η περιοχή της χώρας διαθέτει σήμερα τα φυσικά και επίκτητα συγκριτικά πλεονεκτήματα, που της επιτρέπουν είτε να σηκώσει στην πλάτη της την ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας και την επιστροφή της Ελλάδας σε ρόλο περιφερειακού πρωταγωνιστή ή να αποτελέσει το μεγαλύτερο εθνικό ζήτημα που θα κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές.

Απαραίτητη προϋπόθεση για να συμβεί το πρώτο και να αποτραπεί το δεύτερο, είναι η ύπαρξη εθνικής ενότητας και διακομματικής συνεννόησης, ώστε να προετοιμαστεί και να εφαρμοστεί διαχρονικά ένα Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο για την Ανάπτυξη και την Ανάδειξη της Θράκης, που θα την καθιστά:

  • Διεθνές Πρότυπο Ανοιχτής Δημοκρατικής Κοινωνίας που σέβεται απόλυτα τα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα λειτουργώντας ως καθρέπτης της σύγχρονης ελληνικής Δημοκρατίας.
  • Μοντέλο εναλλακτικής Οικολογικής Ανάπτυξης
  • Εμπορικό και διαμετακομιστικό σταυροδρόμι
  • Ενεργειακός κόμβος
  • Εκπαιδευτικό κέντρο με φάρο το ΔΠΘ
  • Πολιτιστικό, ιστορικό και περιβαλλοντικό πάρκο
  • Ιδανικός διεθνής επενδυτικός προορισμός
  • Όχι απλά πύλη, αλλά γέφυρα της Ευρώπης προς νέες αγορές και κοινωνίες.

Όλα εξαρτώνται από εμάς, τοπικά και κεντρικά. Αν η ενότητα, η διορατικότητα και η εθνική λογική υποκαταστήσουν τη φαυλότητα, τη μικρονοητικότητα και τη μικροκομματική λογική που πολλές φορές οδήγησαν το εθνικό κέντρο στην εγκατάλειψη της Θράκης, τότε να είστε βέβαιοι ότι η Θράκη θα ανταποδώσει για ακόμα μια φορά, πολλαπλάσια τα οφέλη στην Ελλάδα και θα δικαιώσει αυτό που προέβλεψε ο Γιώργος Σεφέρης:

“Είμαι ο τόπος σου. Ίσως να μην είμαι κανείς, αλλά μπορώ να γίνω αυτό που θέλεις…”

Ελάτε λοιπόν κυρίες και κύριοι, φίλες και φίλοι, όλοι μαζί να κάνουμε το Επόμενο Βήμα…

Η Θράκη μας ενώνει!

IMG_3390IMG_3391IMG_3397IMG_3410IMG_3414IMG_3447IMG_3422IMG_3450IMG_3480IMG_3524IMG_3537IMG_3517IMG_3551IMG_3552IMG_3555IMG_3556IMG_3558IMG_3560

 

Facebook Comments