Πρ. Παυλόπουλος: Η πολιτική λιτότητας είναι αδιέξοδη

Την πεποίθησή του ότι η Ελλάδα θα ξεπεράσει την κρίση εξέφρασε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος κατά τη συνάντησή του, νωρίτερα σήμερα, με τον πρώην κυβερνήτη της Μασαχουσέτης και υποψήφιο Πρόεδρο των ΗΠΑ στις εκλογές του 1988, Μάικλ Δουκάκη στο Προεδρικό Μέγαρο.

Αναλυτικά:

ΠΡΟΕΔΡΟΣ:  Κύριε Πρόεδρε – σας αποκαλώ μ’αυτόν τον τίτλο γιατί θα σας άξιζε πραγματικά να τον είχατε κατακτήσει – σας υποδέχομαι στην Προεδρία της Δημοκρατίας ως κορυφαίο πολιτικό των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά και ως κορυφαίο Έλληνα της Διασποράς.

Πριν απ’όλα, ως Βουλευτής και Κυβερνήτης της Μασαχουσέτης αλλά, κυρίως, ως υποψήφιος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής αποδείξατε και αναδείξατε το υψηλό ήθος σας, που είναι αντάξιο των αρχών και των αξιών του μεγάλου Αμερικανικού Έθνους και της Δημοκρατίας που αυτό εκφράζει.  Θέλω δε να προσθέσω ότι και σήμερα ακόμη η γενναία στάση σας απέναντι στα αδιέξοδα της πολιτικής λιτότητας, όπως επίσης και η στήριξη του κοινωνικού κράτους στην οποίαν έχετε αποδυθεί, δείχνει ποιο είναι το ήθος το οποίο διατηρήσατε πάντοτε.  Αλλά και ως Έλληνας της Διασποράς σταθήκατε δίπλα στην Ομογένεια, δίπλα στην Ελλάδα και το αποδείξατε εμπράκτως.  Για όλους αυτούς τους λόγους, σας ευχαριστούμε θερμώς και εύχομαι και οι άλλοι Έλληνες της Διασποράς να ακολουθήσουν αυτό το μεγάλο, το σημαντικό, παράδειγμά σας. 

M.DUKAKIS:  Θα ήθελα να σας μιλήσω καλά ελληνικά αλλά, δυστυχώς, δεν μπορώ.  Και η σύζυγός μου καταλαβαίνει αρκετά…  η πρώτη λέξη που έμαθε στα ελληνικά είναι η λέξη ‘τσιγκούνης’.  Δεν ξέρω αν μιλούσε για τον σύζυγό της, αλλά ξέρετε εμείς οι Ελληνοαμερικανοί δεν κάνουμε καθόλου σπατάλες.  Οι γονείς μας όταν μεγαλώναμε μας έλεγαν να κάνουμε οικονομία.  Έτσι λοιπόν, η σύζυγός μου μπορεί να νομίζει ότι είμαι τσιγκούνης, εγώ όμως είμαι οικονόμος. Σε κάθε ζευγάρι πρέπει ο ένας να είναι οικονόμος.

Χαίρομαι πάρα πολύ που βρίσκομαι και πάλι στην Ελλάδα. Η προηγούμενη φορά που ήμουν εδώ ήταν πριν τρία χρόνια.  Είχα πάθει τότε μία λοίμωξη καθ’οδόν προς την Ελλάδα και πρέπει να πω ότι σχεδόν έχασα το ένα μου μάτι.  Ο λόγος που ακόμα έχω το μάτι μου οφείλεται στην εξαιρετική ιατρική περίθαλψη που βρήκα εδώ, στην Ελλάδα.  Όταν επέστρεψα στη Βοστώνη, επισκέφθηκα έναν κορυφαίο οφθαλμίατρο, ο οποίος μου είπε ότι πραγματικά η ιατρική περίθαλψη που μου είχε παρασχεθεί στην Ελλάδα ήταν εξαιρετική.  Αισθάνομαι λοιπόν πάρα πολύ περήφανος γι’αυτό, και εσείς πρέπει να είσθε περήφανοι γι’αυτό, εγώ είμαι πιο περήφανος γιατί εξακολουθώ να έχω το αριστερό μου μάτι.

Εμείς οι Ελληνοαμερικανοί θέλαμε και θέλουμε πάντα να βοηθάμε την Ελλάδα, να προσφέρουμε στην Ελλάδα.  Και πιστεύω ότι τα έχουμε καταφέρει.  Έχουμε καταφέρει να επηρεάσουμε τον Λευκό Οίκο και την παρούσα Κυβέρνηση στην υποστήριξη προς την Ελλάδα.  Πρέπει όμως να μας επισημάνετε αν υπάρχει κάτι επιπλέον που θα έπρεπε να κάνουμε για να το προχωρήσουμε.  Υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνω: Είναι η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ελλάδα.  Αν ο Πρόεδρος Ρούσβελτ, το 1932, έπρεπε να εφαρμόσει τέτοιες πολιτικές, η χώρα μας δεν θα είχε ποτέ ξεπεράσει τη μεγάλη ύφεση.  Έτσι λοιπόν, πιστεύω ότι πρέπει να γίνει κάτι για να τροποποιηθεί αυτή η πολιτική.  Και πιστεύω ότι πρέπει να δοθούν κίνητρα στην αναθέρμανση της ελληνικής οικονομίας.  Αυτό που πρέπει να πω είναι ότι υπάρχει μια ιστορία που λένε για τον Πρόεδρο Ρούσβελτ, ο οποίος εξελέγη με την υπόσχεση ότι θα ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό των Ηνωμένων Πολιτειών στη διάρκεια της ύφεσης αυτής.  Και τότε εμφανίστηκε ο μεγάλος οικονομολόγος, ο Κέυνς, ο οποίος του είπε: «Κύριε Πρόεδρε, την ύφεση δεν θα την ξεπεράσετε ποτέ εάν εφαρμόσετε αυτή την πολιτική».  Και έτσι τον έφερε σε επαφή, του έμαθε την κεϋνσιανή θεώρηση, η οποία οδήγησε στα αποτελέσματα αυτά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ:  Πολύ ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, γι’αυτήν την αναφορά στον Ρούσβελτ.  Γι’αυτό παραμένει, μετά τον Λίνκολν, ο μεγαλύτερος Πρόεδρος των ΗΠΑ.  Αυτή τη στιγμή η Ευρωπαϊκή Ένωση ξαναβλέπει – γιατί την βλέπουμε αυτή τη στροφή – την ανάγκη μιας πολιτικής τύπου Κέϋνς, υπό τα σημερινά βεβαίως δεδομένα.  Δηλαδή, μιας πολιτικής η οποία θα τονώσει οπωσδήποτε την ζήτηση, γιατί χωρίς την ζήτηση δεν μπορεί να υπάρχει προσφορά.  Το αντιλαμβάνεται σιγά-σιγά η Ευρωπαϊκή Ένωση αυτό.  Κυρίως, αυτό που μας ενδιαφέρει είναι ότι το αντιλαμβάνεται η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία πρέπει να αποκτήσει τον ρόλο που έχει η FED.  Δυστυχώς, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που δεν έχει τα ‘εργαλεία’ για να μπορέσει να λειτουργήσει όπως λειτουργεί η FED.

ΦΩΤΟ:ΑΠΕ