Γ.Μαθόπουλος: “Η κοινωνία είναι ότι διδάσκεται”

Στο Μάτι της Ανατολικής Αττικής τον περασμένο Αύγουστο αποκαλύφτηκε το μέγεθος της εθελοτυφλίας των θεσμών και των φορέων του ελληνικού κράτους.
Έπρεπε να καούν ζωντανοί δεκάδες συνάνθρωποί μας για να το αντιληφθούμε άραγε; Όχι ασφαλώς. Είναι κρίμα που φτάσαμε εκεί για τους συνανθρώπους που χάθηκαν και για τους οικείους τους και φυσικά για εκείνους που στο κορμί τους τα σημάδια της καταστροφής, θα μείνουν ανεξίτηλα. Αλλά ας είμαστε ρεαλιστές. Ήταν και αναμενόμενο και προδιαγραμμένο να συμβεί, στο Μάτι της ανατολικής Αττικής και στο κάθε Μάτι της Χώρας, γιατί είναι γνωστό ότι υπάρχουν αμέτρητες οικιστικές αυθαιρεσίες στην επικράτειά της.
Αναρωτιέται ο αμερόληπτος πολίτης. Που στο καλό είναι κριμένοι οι φορείς της κοινωνίας, τα θεσμικά όργανα του κράτους, η επιστημονική κοινότητα της χώρας, ώστε να επιβλέψουν τους κανόνες δόμησης, όταν κάποιος επιλέγει να αυθαιρετήσει. Κατηγορούνται οι πολίτες γιατί αυθαιρετούν, κλείνοντας δρόμους, ρέματα, αιγιαλούς, χτίζουν στα δάση, λες και ενεργούν μόνοι τους, χωρίς την κάλυψη των φορέων και την αδράνεια της συντεταγμένης πολιτείας, χωρίς την ψηφοθηρική πολιτική εκμετάλλευση, χωρίς τη σκόπιμα διογκωμένη γραφειοκρατία της κρατικής μηχανής, που ανάθεμά τη, δεν παίρνει μπροστά ούτε με λάδωμα, όταν χρειάζεται να εφαρμοστούν οι θεσμοθετημένοι κανόνες νομιμότητας.
Όλοι όσοι έχουν διαχειριστεί σε όλα τα χρόνια την άναρχη δόμηση των οικισμών, δεν μπορούν να γίνονται σήμερα κριτές. Το λιγότερο που τους ταιριάζει είναι να σιωπήσουν. Θα τους έλεγε κανείς πως επιβάλλεται να ζητήσουν συγνώμη για τους θανάτους που προκάλεσαν, αλλά θα είναι μάταιο. Δεν το έχουν. Άλλο τους νοιάζει. Μόνο να κερδίζουν.
Ας μη μετρήσουμε εδώ τους θανάτους των τελευταίων ετών από πυρκαγιές και πλημύρες που έχει βιώσει η κοινωνία μας. Σε κανένα δεν είναι ευχάριστο.
Όσοι διαχειρίζονται τις τύχες της χώρας σε όλα τα επίπεδα των θεσμών, της πολιτικής, της αυτοδιοίκησης, της επιστήμης, της επιχειρηματικότητας, της οικονομίας, ας καταλάβουν ότι της οφείλουν να καθίσουν μαζί στο ίδιο τραπέζι, να δώσουν ακόμα και συνταγματικές λύσεις εξυγίανσης στο γραφειοκρατικό και αρρωστημένο σύστημα κρατικής λειτουργίας, που μαζί το εκμεταλλεύονται σε βάρος της αναπτυξιακής πορείας του τόπου και της ποιότητας ζωής των πολιτών, για τους οποίους πασχίζουν λένε, από τον τομέα της δραστηριότητας τους.
Ο αμερόληπτος πολίτης δεν ανέχεται άλλους προγραμμένους νεκρούς, άλλες αυθαιρεσίες, άλλες υπεκφυγές, άλλες σκοπιμότητες, άλλα πισωγυρίσματα. Ας το κατανοήσουν πρώτα οι κυβερνόντες και οι αυτοδιοικητικοί. Η δημοκρατία ασφαλώς έχει κόστος, όμως ο φασισμός δεν έχει έλεος. Δεν γεννιούνται οι άνθρωποι ούτε δημοκράτες και ούτε φασίστες, αλλά από την ποιότητα της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης τους, διδάσκονται.
Να ευχηθούμε επιτυχία στην πρόσφατα νέα ανασχηματισμένη κυβέρνηση της χώρας, αλλά επισημαίνουμε πως δεν διαθέτει περίοδο χάριτος. Ο αμερόληπτος πολίτης έχει απαιτήσεις για πράξεις ουσίας, για πολιτικές παρέμβασης με αποφάσεις που δίνουν ώθηση ανάπτυξης στην οικονομία, την παραγωγή, την επιχειρηματικότητα, που απλοποιούν την ιδρυτική δομή και λειτουργία τους, που προστατεύουν το περιβάλλον και βελτιώνουν την ποιότητα της κοινωνικής καθημερινότητας. Οι πολιτικές θέσεις που κατέχουν, τόσο οι κυβερνόντες όσο και οι αυτοδιοικητικοί, είναι θέσεις κοινωνικής ευθύνης, όχι προσωπικής κατάκτησης. Τους το θυμίζουμε για την περίπτωση που το λησμονούν και συνεχίζουν με τακτισμούς, ισορροπίες, με βόλεμα σε θέσεις αιχμής των αποτυχημένων υπουργών, δημάρχων, στελεχών, δικών μας παιδιών και με ψηφοθηρικές υποσχέσεις.
Φτάνει πια. Σοβαρευτείτε οι πολιτικοί να προσαρμοστούμε οι πολίτες. Αυτό που βιώνουμε δεν είναι ποιότητα ζωής ευνομούμενης πολιτείας. Είναι μια ανωμαλία και μας βαρύνει όλους. Πρωτίστως βαρύνει το σύνολο της διαχρονικής πολιτικής ηγεσίας που δυστυχώς η πρακτική κάποιων πολιτικών, μοιάζει να κατρακυλάει σε επίπεδα που δείχνουν έλλειψη δημοκρατικών αντανακλαστικών.
Μπροστά μας είναι οι ευρωεκλογές, οι αυτοδιοικητικές και οι εθνικές εκλογές και ο πολίτης που είναι ενημερωμένος, ίσως για πρώτη φορά μπορεί να κρίνει, να συγκρίνει και να επιλέξει αμερόληπτα, καθώς τελείωσαν τα μεγάλα λόγια, στέρεψαν οι υποκριτικές πηγές, ατόνησε ο οχαδερφισμός, αφού όλοι ζούμε την οδυνηρή πραγματικότητα που πλέον δεν μπορεί κανείς να την κρύψει.
Είναι η στιγμή της κοινωνικής σκέψης και δράσης απέναντι στο άγονο, το παραπλανητικό και άδικο χθες. Υπάρχουν οι προϋποθέσεις, αφού επί μια οκταετία της κρίσης, ο αμερόληπτος και κοινωνικά ευαίσθητος πολίτης της χώρας, έχει δημιουργήσει δράσεις αλληλεγγύης και στήριξης του χειμαζόμενου ανθρώπου, όταν έδρασε αυθόρμητα, αυτοσχεδιάζοντας για να τον στηρίξει με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο. Οι δομές κοινωνικής αλληλεγγύης που δημιούργησε αποτελούν βάση, για τη δημιουργία της αμερόληπτης και αλληλέγγυας κοινωνίας των πολιτών. Σε αυτή την κοινωνία των πολιτών έχει λόγο και ρόλο ο πολίτης, που οραματίζεται την ποιότητα της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, της κοινωνικής συνοχής, που νοιάζεται για την ανάπτυξη των προϊόντων και υπηρεσιών πρωτογενούς παραγωγικού και επιχειρηματικού τομέα. Για την ανάπτυξη της επιστημονικής έρευνας, της περιβαλλοντικής βελτίωσης, της προστασίας του οικοσυστήματος.
Είναι εκείνη η κοινωνική σκέψη και δράση που δημιουργεί και μεγεθύνει νέα δυναμική. Χώρο έκφρασης του αμερόληπτου και αλληλέγγυου πολίτη της κοινωνικής οικονομίας. Χώρο συσπείρωσης απέναντι στο κοινωνικό, το επιχειρηματικό, το επιστημονικό και το πολιτικό αρρωστημένο του χθες.
- Ο Γιώργος Μαθόπουλος είναι Πρόεδρος του Σωματείου Κοινωνικής Οικονομίας, Ποιότητας Ζωής και Αλληλεγγύης «ΑΤΡΑΠΟΣ ΚΗΦΙΣΙΑΣ»













