IMG_0698-1

 Άρθρο της δημοσιογράφου Χαράς Ξάνθη

Τρομοκρατική επίθεση λοιπόν και σε γραφεία κομμάτων. Θα μου πείτε, μα πάντα είχαμε τέτοιες επιθέσεις.  Ναι, θα σας απαντήσω. Αλλά ξέρετε ποια είναι σήμερα η διαφορά ή μάλλον ποιες είναι οι διαφορές; Πρώτον, οι επιθέσεις στοχεύουν όχι μόνο σε τζάμια και ντουβάρια. Στοχεύουν απλούς ανθρώποιυς του μεροκάματου.  Δεύτερον, πολλές από αυτές είναι «τυφλές».  Βαράμε κι όποιον πάρει ο Χάρος. Ας είναι μέσα και αθώα παδάκια ή  ανυπεράσπιστοι ηλικιωμένοι. Τρίτον, η κυβερνητική αντίδραση είναι από χλιαρή έως κρύα.  Θυμηθείτε τις αντιδράσεις τους σε τρομοκρατικά χτυπήματα, όταν αυτοί  ήταν αντιπολίτευση.

Ας τα πάρουμε ένα ένα:

Το να επιτίθεσαι για λόγους πολιτικούς και να δολοφονείς απλούς πολίτες είναι από τις αισχρότερες  πράξεις.  Είναι πράξη που συνδυάζει θρασυδειλία –νομίζεις ότι δεν προκαλείς τον ισχυρό επώνυμο σε προσωπικό επίπεδο, ώστε να τον εξοργίσεις και να το πάρει προσωπικά μαζί σου. Απλά, λες, χτυπάς το σύστημά του. Να τον βράσουμε αυτόν τον αγώνα πόλεων, που επικεντρώνει τα πυρά του στον απλό και αιφνιδισμένο φρουρό, τυπώνοντας παράλληλα σελίδες επί σελίδων για ανάγκες αλλαγής του κοινωνικού συστήματος. Έχεις σκεφτεί εσύ κύριε που πετάς τη μολότοφ, ότι όχι μόνο χτυπάς έναν οικογενειάρχη που θα μπορούσε να είναι αδελφός σου ή θείος σου αλλά ότι ουσιαστικά δείχνεις μια κοινωνία χωρίς φρουρούς; Ότι δηλαδή ζητάς μία κοινωνία απροστάτευτη; Γιατί όμως; Για να υπάρχει ζούγκλα και να αλωνίζεις με καινούριες βόμβες ή γιατί είσαι λίγος, ανύπαρκτος, αποτυχημένος και θέλεις απλά να τα κάνεις όλα μπάχαλο;

Εδώ όμως δεν είναι το δωμάτιό σου, φίλε μου. Ούτε καν το σπίτι σου. Εδώ είναι η κοινωνία και οι συνάνθρωποί σου. Νομίζεις ότι παίρνεις μαζί σου την κοινωνία, όταν χτυπάς στα τυφλά;  Κάνεις λάθος. Χτυπάς παιδάκια και ηλικιωμένους για να δείξεις τι; Αν θες να δείξεις πως είσαι ισχυρός, γιατί λες πως χτυπάς τους ισχυρούς που είσαι εσύ; Αν πάλι λες πως είσαι αδύναμος, γιατί δεν βγαίνεις ανοιχτά να διαμρτυρηθείς αλλά χτυπάς στα κρυφά;

Και οι κύριοι της κυβέρνησης μού δίνουν την εικόνα του συμμαθητή που βλέπει το παλιόπαιδο να χτυπάει τον αβοήθητο πισώπλατα και χαχανίζει με το αστείο. Η κυβέρνηση στο θέμα της τρομοκρατίας φάσκει και χάσκει. Ημίμετρα, ανασφάλεια του πολίτη και βερμπαλισμός για τα «δικαιώματα» των κουκουλοφόρων. Έχει αποτύχει. Η τρομοκρατία θέλει καθαρή πολιτική και στιβαρή αντιμετώπιση.

Facebook Comments