Δικτατορία και στα σπορ στον δήμο Διονύσου

Με τίτλο “Δικτατορία και στα σπορ!” αναρτήθηκε  από το Διόνυσος Αττικής το παρακάτω κείμενο , το οποίο περιγράφει τον τρόπο που διοικεί η πολύ κακή διοίκηση του δήμου Διονύσου.Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά…΄και οφείλουν να απαντήσουν διοίκηση και αντιπολίτευση .Με το θέμα είχε ασχοληθεί το edionysos.gr  στις 13 Ιουλίου .

Το Κόκκινο Χωράφι είναι ένα μικρό θαύμα στον Δήμο μας. Μια όαση για χιλιάδες Διονυσιώτες που γυμνάζονται, βολτάρουν και συναντάνε φίλους και γείτονες. Είμαστε εκεί με τα παιδιά μου τα περισσότερα απογεύματα. Ή τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα. Γιατί τελείως ξαφνικά, χωρίς ανακοίνωση, χωρίς διαβούλευση και προφανώς χωρίς σχέδιο μια μέρα βρήκαμε ξηλωμένες τις δυο μπασκέτες στις οποίες παίζαμε!

Όσοι δεν ξέρετε τον χώρο, έχει ένα μεγάλο γήπεδο ποδοσφαίρου γύρω από το οποίο περπατάμε και τρέχουμε. Έχει ένα γήπεδο τένις και δυο γήπεδα μπάσκετ. Το ένα γήπεδο μπάσκετ έχει περίφραξη και για μερικές ώρες της ημέρας χρησιμοποιείται για μαθήματα τένις στα μικρά παιδιά. Μόλις τελειώνουν πλημμυρίζει ο χώρος με τα δεκάδες παιδιά που θέλουν να παίξουν μπάσκετ πάλι.

Όταν αντικρίσαμε τις ξηλωμένες μπασκέτες όλοι μπορούσαμε να φανταστούμε τι έγινε. “Επειδή τα ‘κονομάνε από το τένις, εμάς μας ρίξανε” είπε ένα οχτάχρονο παιδί. Καλή ανάλυση. Αν και τα παιδιά που παίζουν μπάσκετ είναι πολύ πολύ περισσότερα, αν και παίζουν πολλές περισσότερες ώρες της μέρας (που το γήπεδο τένις μένει άδειο) αισθάνθηκε αδικημένος. Και είχε απόλυτο δίκιο.

Προφανέστατα κανείς δεν έκανε μελέτη. Κανείς δεν έκανε τον κόπο να δει πως και πόσο χρησιμοποιούνται τα γήπεδα. Αν υπάρχει τέτοια μελέτη, δυο μήνες που την ζητάω εγγράφως από τον Δήμο θα έπρεπε να μου την είχαν δείξει φαντάζομαι. Αν υπήρχε απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ομοίως. Αλλά όχι. Αποφασίζουμε και διατάζουμε.

Το εξωφρενικό της υπόθεσης είναι ότι ξαναφύτρωσαν οι μπασκέτες. Ότι πιο ανόητο ως οικονομοτεχνική προσέγγιση. Ξήλωσαν τις μπασκέτες, έστρωσαν τον χώρο για τένις και έφτιαξαν άλλο γήπεδο δίπλα για μπάσκετ ξανατοποθετώντας τις μπασκέτες αλλού! Ακόμα χειρότερο το γεγονός ότι το άλλο γήπεδο του μπάσκετ, αυτό που δεν άλλαξαν, έχει σοβαρά προβλήματα τόσο στον τάπητα όσο και στην μια μπασκέτα (έχει κοντύνει και είναι στραβή). Αντί να ξηλώσουν και να επισκευάσουν λοιπόν το χαλασμένο, χάλασαν το καλό!

Και μετά είναι το θέμα του συρματοπλέγματος. Έστω ότι ήθελαν να βάλουν δίπλα δίπλα τα γήπεδα του τένις. (πχ για να επιβλέπει ένας δάσκαλος πιο πολλά παιδιά και να τσεπώνει ακόμα περισσότερα λεφτά). Γιατί δεν τα έβαλαν δίπλα δίπλα κολλητά αλλά προτίμησαν να ξοδέψουν αρκετές χιλιάδες ευρώ με έναν δαίδαλο από συρματόπλεγμα; Εφαρμόζοντας στα άλλα δύο γήπεδα το καινούργιο του τένις, θα γλίτωναν ακριβώς τα μισά μέτρα συρματοπλέγματος! Ή – ακόμα καλύτερα – να έστρωναν απλά με τάπητα του τένις το χαλασμένο γήπεδο και να έβαζαν τις παλιές μπασκέτες σε νέο χώρο.

Φαντάζομαι κάποτε θα προκύψει αντίλογος στα παραπάνω. Το ερώτημα είναι γιατί δεν ακούστηκε πιο πριν. Γιατί δεν ρωτήθηκε κανείς; Γιατί δεν μέτρησε κανείς πόσες εκατοντάδες παιδιά ευχαριστιούνται δωρεάν το μπάσκετ στο Κόκκινο χωράφι στον ίδιο χώρο που πληρώνουν ελάχιστα παιδιά να παίξουν τένις. Γιατί δεν δημοσιοποιήθηκε το σχέδιο (και ο χρόνος που θα γινόταν, όλο το καλοκαίρι δεν μπορούσαμε να παίξουμε μπάσκετ αφού άφησαν ουσιαστικά μόνο μια μπασκέτα) πιο πριν για να την συζητήσουμε; Γιατί δεν το είδαμε στην ιστοσελίδα του Δήμου, εκεί δίπλα στην “είδηση” ότι ο Δήμαρχος πέρασε ένα απόγευμα από μια πλατεία και κοίταξε ένα περιστέρι ίσως..

Αποφασίζουμε και διατάζουμε. Φαίνεται είναι σλόγκαν όχι μόνο της εθνικής μας κυβέρνησης αυτόν τον καιρό αλλά και των Δήμων.