Νίμερ Σαχίν:Αναγνώσεις του 2019

Του Νίμερ Γεωργίου Σαχίν

Μεταξύ των βιβλίων που διάβασα το 2019, με εντυπωσίασαν δύο, των οποίων οι συγγραφείς τυχαίνει να είναι χειρουργοί. Ο Δήμος Ονείρων. Αναμνήσεις ενός Χειρουργού και οι Σταθμοί Πορείας. Αναμνήσεις ενός χειρουργού των Γιώργου Κ. Παπαγεωργίου και Βαγγέλη Αναγνώστου αντίστοιχα.

Ομολογώ πως η κοινή μας ιδιότητα, αυτή του χειρουργού, ήταν το ισχυρό κίνητρο, το οποίο με ώθησε να διαβάσω τα εν λόγω βιβλία με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και με διάθεση να μάθω. 

Ο Γιώργος Κ. Παπαγεωργίου, επιτυχημένος επαγγελματικά, με εξαιρετική μόρφωση και με προοδευτικές ανησυχίες, στο έργο του Δήμος ονείρων. Αναμνήσεις ενός χειρουργού με την αμεσότητα και την ευθύτητα της αφήγησης των προσωπικών του εμπειριών ως χειρουργού, εντός και εκτός Ελλάδας, ταξιδεύει τον αναγνώστη στην γεμάτη προσφορά ζωή του και διατηρεί το ενδιαφέρον αμείωτο ως το τέλος. 

Με επίκεντρο τον άνθρωπο και τη στάση του απέναντι στην ασθένεια και τον πόνο εστιάζεται στη σχέση του γιατρού και του ασθενούς κατά τη διάρκεια της θεραπείας, στον τρόπο ενημέρωσης του ασθενούς σε περίπτωση σοβαρής νόσου, αλλά και στο ρόλο της τεχνολογίας.

Ο Δήμος ονείρων. Αναμνήσεις ενός χειρουργού δεν είναι μόνο ένα βιβλίο αναμνήσεων και παρουσίασης της προσωπικής ταυτότητας. Είναι ένα βιβλίο που ωθεί στην ανάγκη κατανόησης της πολυπλοκότητας της ανθρώπινης φύσης σε δύσκολες φάσεις της ζωής, σχετικές με την πολυπόθητη υγεία.

Αξίζει δε να αναφερθεί ότι εκτός από το Δήμο ονείρων. Αναμνήσεις ενός χειρουργού ο Γιώργος Κ. Παπαγεωργίου είναι ο συγγραφέας και ενός άλλου εξαιρετικά  ενδιαφέροντος βιβλίου, του Σαιντ Εξυπερύ, ο τελευταίος ιππότης του ουρανού, στο οποίο εξιστορείται η ζωή του Σαιντ Εξυπερύ, συγγραφέα του Μικρού Πρίγκιπα. 

********

Το βιβλίο Σταθμοί Πορείας. Αναμνήσεις ενός χειρουργού  είναι η κατάθεση ψυχής  του Βαγγέλη Αναγνώστου. Έμπνευσή του τα παιδικά του βιώματα, η ίδια η ιατρική και η ζωή του ως χειρουργού. Έντονη νοσταλγία για τον τόπο του και τους ανθρώπους που αγάπησε· έντονες μνήμες που κρατούν ζωντανό το παρελθόν του. Αναμνήσεις του πατρικού του σπιτιού, του παιδικού του δωματίου, της οικογένειάς του και του παππού του, που δεν γνώρισε, παρά μόνο από τη φωτογραφία στο σαλόνι.

Και μετά η ιατρική. Μια πορεία γεμάτη από θετικές, αλλά και αρνητικές αναμνήσεις, πολλές χαρές και ικανοποιήσεις, αλλά και πικρίες. Μια πορεία σημαντικότατη και με μεγάλη προσφορά στον άνθρωπο.  

Διαφωνώ, Βαγγέλη, με τα της σελίδας 184. Δεν υπάρχει «το τέλος του ταξιδιού» για έναν εξαιρετικό χειρουργό, σπάνιο άνθρωπο και συγγραφέα.