Αγγελική Παπάζογλου: “να μείνουμε ενωμένοι και να μην χάσουμε την ανθρωπιά μας”

Το νέο έτος 2021 μας βρίσκει μπροστά στις οθόνες των υπολογιστών μας να προσπαθούμε να ζούμε στη νέα καθημερινότητα «κοινωνικής αποστασιοποίησης» ως μέτρο μίας σκληρής αναγκαιότητας λόγω της πανδημίας του κορωνοιού. Μακριά από τα αγαπημένα μας πρόσωπα, τη συντροφιά των φίλων, το άγγιγμα της επαφής. Κάποιοι από εμάς, βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της μάχης και τους οφείλουμε πολλά: οι γιατροί, οι νοσηλεύτριες και νοσηλευτές, οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες στα σούπερ μάρκετ, στις ταχυμεταφορές, στα delivery. Οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα και τις κοινωνικές υπηρεσίες. Κάποιοι βρίσκονται ήδη αντιμέτωποι με τις οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας και προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα και να ορθοποδήσουν. Κάποιοι είναι μόνοι χωρίς υποστηρικτικό περιβάλλον. Τα παιδιά μας μακριά από τη ζωντανή μαθησιακή διαδικασία της τάξης, μακριά από τους φίλους και συγγενείς, χαμένα επί ώρες να σερφάρουν στο ίντερνετ. Φαίνεται ότι ο ιός αυτός δεν επιτίθεται μόνο στο ανοσοποιητικό μας σύστημα αλλά στοχεύει και στις σχέσεις των ανθρώπων, σε αυτό που αποτελεί τη βάση της ίδιας της κοινωνίας. Πίσω από την κοινωνική αποστασιοποίηση γεννιέται αρκετές φορές η μοναξιά, η αποξένωση και ο φόβος για τον «άλλο».

Χρειάζεται να μείνουμε ενωμένοι, αλληλέγγυοι και να μην χάσουμε την ανθρωπιά μας. Χρειάζεται όμως να σκεφτόμαστε παγκόσμια και να δρούμε τοπικά. Η κλιματική αλλαγή, οι επιπτώσεις από την παρέμβαση του ανθρώπου στο περιβάλλον, οι πόλεμοι και οι συγκρούσεις που γεννούν την προσφυγιά, οι πανδημίες, οι οικονομικές ανισότητες και η φτωχοποίηση μεγάλου μέρους του παγκόσμιου πληθυσμού, έχουν στον πυρήνα τους τον άνθρωπο και τις επιλογές του. Έχει γίνει σαφές ότι οι επιπτώσεις από την πανδημία επιβαρύνουν δυσανάλογα τα χαμηλά κοινωνικο-οικονομικά στρώματα, τα οποία κινδυνεύουν και από φτωχοποίηση και από αυξημένη ευαλωτότητα στη νόσο του κορωνοιού.

Η υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών, του περιβάλλοντος, της υγείας, της κοινωνικής προστασίας, της παιδείας και του πολιτισμού πρέπει να αποτελούν μέρος της ατομικής μας ευθύνης και πυρήνα της συλλογικής ευθύνης της κοινωνίας και της Πολιτείας. Ως τοπική αυτοδιοίκηση χρειάζεται να αφουγκραστούμε και να στηρίξουμε τις τοπικές μας κοινωνίες θέτοντας ως πρώτη προτεραιότητα την υγεία και την προστασία των συμπολιτών μας.

Η νέα χρονιά φέρνει τον σπόρο της ελπίδας με τον εμβολιασμό γεγονός σημαντικό για όλη την ανθρωπότητα. Μπορούμε να κερδίσουμε πίσω τη ζωή μας. Να ξαναβρεθούμε όλοι και όλες μαζί υγιείς, πιο δυνατοί και πιο σκεπτόμενοι. Δεν εφησυχάζουμε, όμως, αλλά παράλληλα με τον εμβολιασμό, τον οποίο ως «Κοινωνία Παρούσα στην Κηφισιά, Νέα Ερυθραία, Εκάλη» στηρίζουμε ανεπιφύλακτα, θα πρέπει ως τοπική αυτοδιοίκηση να διεκδικήσουμε τη στήριξη των δημόσιων δομών, το ανθρώπινο δυναμικό, τις υποδομές και τον εξοπλισμό του Εθνικού Συστήματος Υγείας και ιδιαίτερα την εμπλοκή της δημόσιας πρωτοβάθμιας υγείας και φροντίδας (Κέντρα Υγείας, ΤΟΜΥ, Πολυιατρεία, μονάδες ψυχικής υγείας) στην παρακολούθηση και φροντίδα της υγείας, συμπεριλαμβανομένης της ψυχικής υγείας, του τοπικού πληθυσμού. Επίσης, η τοπική αυτοδιοίκηση θα πρέπει να διεκδικήσει μεγαλύτερη διαφάνεια και ενημέρωση για τα επιδημιολογικά εκάστου Δήμου ώστε να μπορεί να χαράξει ειδικά μέτρα στήριξης και τοπικές πολιτικές. Σε αυτό αποσκοπούσε και η πρόταση που ως «Κοινωνία Παρούσα» καταθέσαμε πέρσι για τη σύσταση Τοπικού Συμβουλίου Ιατρών αλλά και η πετυχημένη διαδικτυακή ημερίδα που οργάνωσε η παράταξή μας με την καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής κ. Αθηνά Λινού.

Με τις σκέψεις αυτές ευχόμαστε σε όλους τους συμπολίτες μας υγεία, αλληλεγγύη, αντοχή και ελπίδα.

Κηφισιά, 5-1-2021 Γραφείο Τύπου