Γ.Κατσάφαρος: “Ο χειρότερος φύλαρχος του THEREBLOW”

Το Thereblow είναι ένα μικρό πλην σπουδαίο προάστιο της Zamanfu.

Η Ζamanfu είναι ένα κρατίδιο της υποσαχάριας Αφρικής,άγνωστο στον πολύ κόσμο.

Το Thereblow είναι πλούσιος σχετικά τόπος.Φτιαγμένο σε μια όαση γεμάτη από δέντρα,οπωροφόρα και μη.

Πολλά από τα σπίτια έχουν δικό τους νερόλακκο. Μία μορφή δυτικού τύπου πισίνας.Αυτό λοιπόν το μικρό χωριό κάποτε κατελήφθη από Ινδοευρωπαίους πειρατές της φυλής των Λακωμάνων.

Φυσικά με δημοκρατικές διαδικασίες κατέλαβαν και την εξουσία ορίζοντας τον δικό τους φύλαρχο.Το Thereblow άρχισε ν’αποκτά φήμη και πολύ γρήγορα άρχισαν να εγκαθίστανται οικογένειες με χρήμα και δόξα,απ’όλα τα μέρη της Zamanfu.

Για πολλά χρόνια εξέλεγαν τον ίδιο φίλαρχο αφού ανήκε στην δική τους κάστα.

Όμως η φθορά της εξουσίας είχε αγγίξει και τον ισόβιο φύλαρχο.

Οι ιθαγενείς του Thereblow αποφάσισαν να τον αντικαταστήσουν με κάποιον άλλο,πάντα φυσικά επιλέγοντας ανάμεσα από υποψηφίους που κατάγονταν από τους Λακωμάνους πειρατές.

Ο νέος φύλαρχος υπόσχονταν να φέρει νέο αέρα στο χωριό.

Να φτιάξει δρόμους με ωραία πεζοδρόμια,όπως στας Ευρώπας.

Να φτιάξει σχολεία,κήπους,πάρκα,παιδικές χαρές,να καθαρίζει καθ’εκάστην το χωριό,όπως αρμόζει σε ιθαγενείς υψηλού κοινωνικού επιπέδου.Αλλά το σπουδαιότερο που υποσχέθηκε ήταν να βγάλει στην επιφάνεια την άπλετη δημοκρατικότητα που τον διακατείχε.Υποσχονταν πως η πόρτα της αρχηγικής του καλύβας θα ήταν πάντοτε ανοικτή γιά τους ιθαγενείς.

Ήταν όμως πολύ ωραίο τ’όνειρο για να ειν’αληθινό.Περνούσαν οι μέρες,οι μήνες,τα χρόνια.

Καμιά διαφορά με τον προηγούμενο φύλαρχο,η μάλλον τα πράγματα πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο.Οι δρόμοι γεμάτοι παγίδες. Οι άμαξες των ιθαγενών καταστρέφονταν η μία μετά την άλλη από τις λακκούβες και τα σαμαράκια.

Τα πεζοδρόμια είχαν εξαφανιστεί,είτε από τους θάμνους και τα δέντρα,είτε από τις παρκαρισμένες πάνω σ’αυτά άμαξες.Καθαριότητα υπήρχε μόνο στην φαντασία του φύλαρχου.

‘Όσο για την δημοκρατία και τις ανοικτές πόρτες…Παρωδία.Αφού βρέθηκε πολλές φορές σε δύσκολη θέση από την κατακραυγή των ιθαγενών,όσες φορές προσπάθησε να εμφανιστεί ενώπιόν τους,αποφάσισε να βάλει εκπροσώπους με στημένες διαδικασίες.Οι ιθαγενείς απογοητεύθηκαν και έπαψαν να συμμετέχουν.

Η πόρτα της καλύβας του ήταν ερμητικά κλειστή. Όμως τίποτα δεν κρατά αιώνια.Είχε φτάσει η τελευταία χρονιά της φυλαρχικής του θητείας.Κατάλαβε τότε πως έπρεπε να κάνει κάτι για το χωριό ώστε να ξαναποσπάσει την ψήφο των ιθαγενών του Thereblow.

Με μια παρέα Αυλικών προσπάθησε να εξωραΐσει την εικόνα της επικράτειάς του.Πήραν λοιπόν από έναν κουβά ασβέστη κι άρχισαν ν’ασπρίζουν αυλές,πεζοδρόμια,παιδικές χαρές,δημόσιες καλύβες. Αυτό όμως δεν αρκούσε πλέον για να καλύψει το χαμένο έδαφος.

Δεν γινόταν τα πασαλείμματα να βαφτιστούν έργα.Οι δικοί του άρχισαν ν’αυτονομούνται ο ένας μετά τον άλλον. Όλοι ήθελαν να γίνουν φύλαρχοι στην θέση του φύλαρχου-άλλωστε κι ο ίδιος κάπως έτσι έγινε φύλαρχος.

Έθεσαν λοιπόν υποψηφιότητα για την περίοπτη θέση του φυλάρχου,η οποία δίνει,επιφάνεια,επιρροή,κουβαλάει όμως και ευθύνες απέναντι στους ιθαγενείς που περιμένουν να γίνει κάποτε το Thereblow ένα σύγχρονο χωριό,όπως κάθε φορά τους υπόσχονταν όλοι οι υποψήφιοι φύλαρχοι.

Η μέρα που θα δώσουν το χρίσμα σ’αυτόν που θεωρούν αυτή την φορά τον πλέον κατάλληλο δεν είναι μακριά,πρέπει να σκεφτούν πολύ σοβαρά σε ποιόν από τους πολυάριθμους υποψηφίους θα αναθέσουν αυτή την φορά τον δύσκολο ρόλο του φυλάρχου του Thereblow.

Aυτόν που θα κάνει πράξη όλα τους τα όνειρα για έναν ιδανικό τόπο να ζεί κανένας.Σ.Σ.

Αυτή η ιστορία είναι προϊόν μυθοπλασίας και οποιαδήποτε ταύτιση με πραγματικά πρόσωπα,περιοχές και καταστάσεις είναι αποτέλεσμα μυγιάσματος

Ο Γιάννης Κατσάφαρος,δημότης Κηφισιάς,

ΔΕΝ θα είναι υποψήφιος φύλαρχος στο Thereblow.