Γ.Μαθόπουλος:”Αυτό που θέλει να κάνει ο Τσίπρας”

Του Γιώργου Μαθόπουλου

Σχολίαζα πριν λίγες εβδομάδες μια ανάρτηση εκ της παρέας των φίλων μου από το πολύ στενό περιβάλλον του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, ανάρτηση η οποία περιείχε έντονο κριτικό πολιτικό περιεχόμενο έως δυστυχώς και ηλικιακό ρατσισμό, περίπου τα παρακάτω: Πριν κάποια χρόνια με Πρόεδρο του ΣΥΝ τον Αλέξη Τσίπρα, με πρόεδρο τότε του ΣΥΡΙΖΑ τον Αλέκο Αλαβάνο, ένας καλός φίλος με παρακινούσε να υπογράψω αίτηση μέλους του ΣΥΝ.

«Προσθέτω ότι είχα υπάρξει μέλος του ΠΑΣΟΚ για μια δεκαετία και έφυγα, από την ώρα που έγινε πρόεδρος του, ο κ. Σημίτης και επίσης, είχα υπάρξει μέλος του ΔΗΚΚΙ από κάποια περίοδο έως τη διάλυσή του, ένα τόσο μικρό πολιτικό κόμμα, όμως με λειτουργίες μεγάλου και σοβαρού κόμματος, με οργανώσεις μελών που οι απόψεις τους προωθούνταν άμεσα σε όλα τα όργανα, Τμήματα. Κεντρική Επιτροπή. Πολιτική Γραμματεία. Είναι άλλο το πως επηρεάζονταν διαφορετικά οι απόψεις τους, με τις τελικές αποφάσεις του κόμματος, ώστε η κατάληξή του ήταν προδιαγεγραμμένη».

Έχοντας όλη αυτή την εμπειρία, επανέρχομαι στο σχόλιό μου, όπου μου ζητήθηκε να γίνω μέλος του ΣΥΝ- ΣΥΡΙΖΑ, με ελάχιστα τότε μέλη στη περιοχή μου, στα οποία υπήρχε έντονη αντιπαράθεση μεταξύ τους όπως μου αποκάλυπτε ο εν λόγω καλός φίλος και κάποιος καινούριος έπρεπε να ισορροπήσει τα πράγματα. Το λέω κομψά. Ωστόσο κρατούσα στάση αναμονής αν και συμμετείχα στα τοπικά δρώμενα πολλές φορές και του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ.

Αργότερα που ο Αλέξης Τσίπρας έγινε Πρόεδρος και του ΣΥΡΙΖΑ, ακούγοντάς τον σε κάποιες ομιλίες του, ωρίμασε η απόφασή μου που προ καιρού είχα πάρει. Πίνοντας ένα πρωινό τον καφέ μας στο σπίτι μου με τον εν λόγω καλό φίλο, που με διαφήμιζε για την ποιότητα του καφέ που σερβίρω, του ζήτησα μια αίτηση μέλους του ΣΥΡΙΖΑ.

Μα καλά, ήταν η αντίδρασή του. Τόσους μήνες στο λέω και δεν το αποφάσιζες, τι άλλαξε τώρα, με ρώτησε. Η απάντησή μου ήταν για εκείνον μάλλον απρόσμενη και αφοπλιστική. Του απάντησα καθαρά, αυτό που θέλει να κάνει ο Τσίπρας χρειάζεται υποστήριξη.

Ο ίδιος αυτός φίλος και σύντροφος πλέον, έρχεται αργότερα έξαλλος να μιλήσουμε μια και ήμουν ήδη Συντονιστής Τοπικής Οργάνωσης του ΣΥΡΙΖΑ και στη συζήτησή μας μου είπε το απλό μεν, ενδεικτικό δε. Και ποιος είναι ο Τσίπρας, να πάρει τέτοια απόφαση; Σημασία δεν είχε η απόφαση, αλλά η προεδρική παρέμβαση.

Με αφορμή λοιπόν εκείνη την ανάρτηση, όπου διάβασα μια σειρά από σχόλια που όπως χαρακτηριστικά το είπα, πραγματικά με θλίβουν. Με θλίβουν γιατί σημασία για μένα, δεν έχει ποιος θα έρθει, ποιος θα φύγει, ποιος θα μείνει, ποιος θα έχει τη “θέση” και ποιος την “πρωτοβουλία”. Σημασία έχει ο σεβασμός στα πρόσωπα, ο σεβασμός στην ποιότητα των λειτουργιών της δημοκρατίας σε όλα τα επίπεδα του πολιτικού ή κοινωνικού ή κομματικού περιβάλλοντος, ώστε από αυτή την ποιότητα να ωφεληθούν και το κόμμα και η κοινωνία και η χώρα και όποιος το καταλαβαίνει, ας το σκεφτεί λίγο παραπάνω.

Ωστόσο σήμερα και εν αναμονή της απόφασης καθορισμού πεινών για τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης, αλλά και με όσα συνακολούθησαν και στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, μαζί και με ότι συμβαίνει από ετών στην εσωτερική λειτουργία αυτού του Κόμματος, παρά την αναγκαστική απόστασή μου λόγω προβλημάτων υγείας, αλλά και κορονοϊού, «δεν αντέχω την αδράνεια» και δεν μπορώ τη σιωπή, ενώ την ίδια ώρα «κινδυνεύω να κατηγορηθώ ως προδότης» είτε με βάση τη ρήση, τα εν οίκω μη εν δήμω, είτε με βάση εσωτερικούς συσχετισμούς ομάδων ή προσώπων, τολμώ.

Τολμώ καταθέτοντας γνώμη δημόσια, όχι εσωτερικά, γιατί ο δημόσιος λόγος είναι πράξη θετικής διείσδυσης και πηγάζει από την ατομική αγωνία για το αύριο αυτού που πραγματεύεται, αντίθετα με τον εσωτερικό λόγο (λυπάμαι γιατί αναγκάζομαι να το πω αυτό), είναι πράξη περιχαράκωσης στις περισσότερες των περιπτώσεων.

Είπα τότε, αυτό που θέλει να κάνει ο Τσίπρας, χρειάζεται υποστήριξη. Ναι σύντροφε Αλέξη, το πιστεύω και σήμερα, αλλά είναι εκτιμώ χρήσιμες κάποιες διευκρινήσεις. Αυτό που θέλει να κάνει ο Τσίπρας στη δική μου κομματική, πολιτική και ιδεολογική θεώρηση, δεν έχει να κάνει με τη λογική του ενός ανδρός αρχή, ή με λογικές όπως, καθαρότητα, ηθικό πλεονέκτημα στα λόγια όταν οι πράξεις δεν είναι σαφείς. Δεν έχει να κάνει με μια διαδικασία περιχαρακωμένης αυλής. Δεν έχει να κάνει με διορισμούς και στελεχώσεις παρέας, όταν αξίες περιθωριοποιούνται και δεν έχει να κάνει ούτε με προσωπικές στρατηγικές και ούτε με ηλικιακούς ρατσισμούς. Η δική μου θεώρηση λέει ναι στη νέα γενιά, σημαία μου την έχω κάνει τη φράση. Λέει ναι στη σύνθεση και στην αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων δυνάμεων και σωρευμένης εμπειρίας. Η δική μου θεώρηση απεχθάνεται την ανθρωποφαγία, αντίθετα αγαπά τη σύνθεση, δεν φοβάται την κοινωνία, συνυπάρχει μαζί της και αντιπαρατίθεται στην πράξη όχι στη θεώρηση, στη λογική βέβαια της δικαιοσύνης, της ελευθερίας, των ατομικών δικαιωμάτων και της αλληλεγγύης. Επειδή αγαπητέ Αλέξη, έχω τη διαστροφή να πιστεύω ότι κομματικά και πολιτικά ταυτιζόμαστε στη δική μου ιδεολογική θεώρηση, έχουμε και το χρόνο και την ευκαιρία, να την κάνουμε ισχυρή δύναμη της κοινωνίας, ανοίγοντάς της όχι το παράθυρο, αλλά την πόρτα μας και αφήνοντας στην άκρη αφορισμούς, προσωπικές στρατηγικές και εσωστρεφείς λειτουργίες.

Ο Γιώργος Μαθόπουλος είναι Πρόεδρος του Συλλόγου «ΑΤΡΑΠΟΣ ΚΗΦΙΣΙΑΣ»