Το παγόβουνο Giant A-68A χάνει κομμάτια του

Οι δορυφορικές αποστολές χρησιμοποιήθηκαν για την παρακολούθηση του A-68A berg στο ταξίδι του από το 2017, όταν έσπασε το πάγο Larsen C στην Ανταρκτική. Τις τελευταίες εβδομάδες, το παγόβουνο A-68A έχει μετακινηθεί ανησυχητικά κοντά στο απομακρυσμένο νησί της Νότιας Γεωργίας, όπου οι επιστήμονες φοβούνταν ότι το παγόβουνο θα μπορούσε να προσγειωθεί στα ρηχά νερά υπεράκτια και να απειλήσει την άγρια ​​ζωή.

Νέες δορυφορικές εικόνες αποκάλυψαν χθες ότι το παγόβουνο περιστράφηκε δεξιόστροφα, μετακινώντας το ένα άκρο του Berg πιο κοντά στο ράφι και σε ρηχά νερά. Με αυτόν τον τρόπο, το Περγκ θα μπορούσε να ξύσει τον πυθμένα του πυθμένα, μήκους κάτω από 200 μέτρα, προκαλώντας ένα τεράστιο κομμάτι πάγου να βγει από τη βόρεια άκρη του παγόβουνου.

Το νέο κομμάτι πάγου έχει μήκος περίπου 18 χιλιόμετρα και περίπου 140 τετραγωνικά χιλιόμετρα, περίπου στο ίδιο μέγεθος με τη Σεβίλλη της Ισπανίας και μπορεί να φανεί αποσπασμένο από το κύριο παγόβουνο A-68A στις εικόνες. Παρά τη μικρή εμφάνισή του στις εικόνες, το νέο κομμάτι πάγου είναι τόσο μεγάλο που πιθανότατα θα ονομάζεται A-68D από το Εθνικό Κέντρο Πάγου των ΗΠΑ τις επόμενες ημέρες. Δύο άλλα κομμάτια πάγου που προηγουμένως έσπασαν ονομάστηκαν A-68B και A-68C.

Το κύριο παγόβουνο A-68A είναι τώρα περίπου 3700 τετραγωνικά χιλιόμετρα με μήκος περίπου 135 χιλιόμετρα. Έχοντας χάσει πολλά άλλα κομμάτια πάγου τις τελευταίες εβδομάδες, το A-68A έχει πλέον χάσει τον τίτλο του ως το μεγαλύτερο παγόβουνο στον κόσμο. Η πρώτη θέση περνά τώρα πάνω στο παγόβουνο A-23A, το οποίο είναι κολλημένο στη θάλασσα Weddell, με μέγεθος περίπου 4000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Ο παρακάτω χάρτης δείχνει τις διαφορετικές θέσεις του Berg κατά τη διάρκεια του τριετούς ταξιδιού του. Ο χάρτης επισημαίνει ότι κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων ετών ελευθερίας του, το A-68 παρασύρθηκε αργά, εμποδισμένο από θαλάσσιο πάγο. Αλλά καθώς κινήθηκε σε σχετικά ανοιχτά νερά, ο ρυθμός του παγόβουνου αυξήθηκε.

Ο χάρτης περιλαμβάνει επίσης ιστορικά κομμάτια παγόβουνου, με βάση δεδομένα από διάφορους δορυφόρους, συμπεριλαμβανομένων των ERS-1 και ERS-2 της ESA ως μέρος της βάσης δεδομένων παρακολούθησης παγόβουνων της Ανταρκτικής, και δείχνει ότι το A-68A ακολουθεί αυτήν την καλά περασμένη διαδρομή.

Οι δορυφορικές αποστολές χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση του Berg στο ταξίδι του τα τελευταία τρία χρόνια. Η αποστολή ραντάρ Sentinel-1 ειδικότερα, με την ικανότητά της να βλέπει μέσα από τα σύννεφα και το σκοτάδι, έχει συμβάλει στη χαρτογράφηση των πολικών περιοχών το χειμώνα.

Για την πλήρη ιστορία του A-68A, κάντε κλικ εδώ .