“η θερμοκρασία ή το κλίμα δεν έχει καμία επίδραση στη μετάδοση του κορονοϊού”

0
414
Σύμφωνα με μελέτη του Peter Jüni, καθηγητή Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου του Τορόντο, και της ομάδας του, η οποία δημοσιεύτηκε αυτήν την Παρασκευή στο Canadian Medical Association Journal (CMAJ), η θεωρία ότι η μετάδοση του κορονοϊού θα υποχωρήσει ή θα εξαφανιστεί με τις υψηλές θερμοκρασίες, απορρίπτεται, ενώ επιβεβαιώνεται ότι το μόνο πράγμα, που αποδείχτηκε ότι λειτουργεί, είναι η φυσική απόσταση.

«Ο κορονοϊός δεν χρειάζεται ευνοϊκές συνθήκες. Δυστυχώς, είμαστε πολύ σίγουροι για τα αποτελέσματά μας: η θερμοκρασία ή το κλίμα δεν έχει καμία επίδραση. Ίσως η υγρασία να κάνει κάτι, αλλά ελάχιστο και δεν θα είναι αρκετό, για να επιβραδύνει την επιδημία κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού», πρόσθεσε ο Peter Jüni.

Αναλυτικά η δημοσίευση στο: www.cmaj.ca

Αντίκτυπος της επίδρασης του κλίματος και των παρεμβάσεων στη δημόσια υγεία στην πανδημία COVID-19: Μια προοπτική μελέτη κοόρτης

Peter Jüni, Martina Rothenbühler, Pavlos Bobos, Kevin E. Thorpe, Bruno R. da Costa, David N. Fisman, Arthur S. Slutsky and Dionne Gesink

CMAJ 08 Μαΐου 2020 cmaj.200920

Δεν είναι σαφές εάν οι εποχιακές αλλαγές, το κλείσιμο σχολείου ή άλλες παρεμβάσεις στη δημόσια υγεία θα οδηγήσουν στην επιβράδυνση της τρέχουσας πανδημίας της νόσου του κορονoϊού 2019 (COVID-19). Στόχος μας ήταν να προσδιορίσουμε εάν η επιδημική ανάπτυξη σχετίζεται παγκοσμίως με το κλίμα ή με τις παρεμβάσεις στη δημόσια υγεία με σκοπό τη μείωση της μετάδοσης σοβαρού οξέος αναπνευστικού συνδρόμου κοροναϊού 2 (SARS-CoV-2).

Μέθοδος: Πραγματοποιήσαμε μια προοπτική μελέτη κοόρτης 144 γεωπολιτικών περιοχών παγκοσμίως (375.609 περιπτώσεις) με τουλάχιστον 10 περιπτώσεις COVID-19 και με τοπική μετάδοση έως τις 20 Μαρτίου 2020, εκτός της Κίνας, της Νότιας Κορέας, του Ιράν και της Ιταλίας. Χρησιμοποιώντας σταθμισμένη παλινδρόμηση τυχαίων επιδράσεων, προσδιορίσαμε τη σχέση μεταξύ της επιδημικής αύξησης (εκφραζόμενη ως αναλογία ποσοστών αναλογίας [RRR] συγκρίνοντας τις αθροιστικές μετρήσεις περιπτώσεων COVID-19 στις 27 Μαρτίου 2020, με αθροιστικές μετρήσεις στις 20 Μαρτίου 2020) με το γεωγραφικό πλάτος, τη θερμοκρασία, την υγρασία, το κλείσιμο σχολείων, τους περιορισμούς μαζικών συγκεντρώσεων και τα μέτρα κοινωνικής απόστασης κατά τη διάρκεια μιας περιόδου έκθεσης περίπου 14 ημέρων (7 έως 13 Μαρτίου 2020).

Αποτελέσματα: Σε μη μονομερείς αναλύσεις, υπήρχαν ελάχιστες ή καθόλου συσχετίσεις επιδημικής ανάπτυξης με το γεωγραφικό πλάτος και τη θερμοκρασία, αλλά χαμηλές συσχετίσεις με τη σχετική υγρασία (RRR ανά 10% 0,91, 95% διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 0,85-0,96) και την απόλυτη υγρασία (RRR ανά 5 g / m3 0,92, 95% CI 0,85-0,99). Βρέθηκαν ισχυρές συσχετίσεις με τον περιορισμό των μαζικών συγκεντρώσεων (RRR 0,65, 95% CI 0,53-0,79), το κλείσιμο σχολείου (RRR 0,63, 95% CI 0,52-0,78) και τα μέτρα κοινωνικής απόστασης (RRR 0,62, 95% CI 0,45-0,85). Σε ένα μοντέλο πολλαπλών μεταβλητών, υπήρχε ισχυρή σχέση με τον αριθμό των εφαρμοσμένων παρεμβάσεων δημόσιας υγείας (p για τάση = 0,001), ενώ η σχέση με την απόλυτη υγρασία δεν ήταν πλέον σημαντική.

Ερμηνεία: Η επιδημική ανάπτυξη του COVID-19 δεν συσχετίστηκε με το γεωγραφικό πλάτος και τη θερμοκρασία, αλλά μπορεί να συσχετιστεί ελάχιστα με τη σχετική ή απόλυτη υγρασία. Αντίθετα, οι παρεμβάσεις στη δημόσια υγεία συσχετίστηκαν έντονα με την μείωση της επιδημίας.

 

Facebook Comments