“Γιατί οι Έλληνες στην παρούσα κατάσταση υπήρξανε νομοταγείς”

Σε σχέση με τον γερμανικό λαό, που παρουσιάζει και αυτός μια συμπαγή ενότητα, ας δούμε τις διαφορές τους μέσα από τη συμπεριφορά θεών που είχαν πρότυπο, όπως των ομοειδών Απόλλωνα και Θωρ.

Απόλλων και Θωρ συνάντησαν κάποτε ένα φίδι-δράκο. Ο Απόλλωνας φρόνιμα ποιώντας του έριξε από μακριά κάπου 50 βέλη, όπως στραβοσαϊτάρης ήτανε, και πέτυχε το θεριό το ένα. Ο Θωρ αντίθετα του ρίχτηκε με το σφυρί και του πολτοποίησε το κεφάλι, αλλά την τελευταία στιγμή το θεριό τον έφτυσε στα μούτρα και Απόλλων-Θωρ, πέθανε.

Τον δικό μας νικητή Απόλλωνα τον πήραν οι 9 Μούσες, και του έμαθαν τη μουσική, τις τέχνες και τα γράμματα, πηγαίνοντάς τον στη χαρά της γήινης ζωής. Στον Θωρ αντίστοιχα ήλθαν πάλι 9 νύμφες και τον συνόδευσαν στον κόσμο των μακάρων. Το όνομά τους ήταν Βαλκυρίες και ο τόπος των ανδρείων νεκρών πολεμιστών, η λεγόμενη Βαλχάλα.

Απόλλωνας και Θωρ, Έλληνες και Γερμανοί, ίδιοι και απαράλλακτοι αλλά με μια διαφορά. Οι Έλληνες έχουν στόχο πως να ζουν, οι Βόρειοι για το πως αξίζει να πεθάνουν.

Να γιατί οι Έλληνες αποδείχτηκαν ανώτεροι σε νομοτέλεια από τους Γερμανούς. Διότι στη ζωή σημασία βαθιά δεν έχει μόνο πως θα ζεις αλλά και γιατί οφείλεις πάντοτε να ζεις, και όχι να πεθάνεις.