Σωτήρης Γλυκοφρίδης: H εσώτερη και η εξώτερη ¨ψυχή¨

Άρθρο του Σωτήρη Γλυκοφρύδη

Λόγω του θανάτου ενός αποδεκτά σωστού ανθρώπου, αισθάνθηκα την ανάγκη να μιλήσω για την λεγόμενη ¨ψυχή¨. Οι παλιοί τη θεωρούσαν ως μια ιδιαίτερη στον άνθρωπο εξωγενή ενέργεια που απέδιδε τα γνωρίσματα της ζωής. Διαμορφώθηκαν πλήθος θεωρίες πάνω σε αυτήν και πού κατευθύνεται μετά θάνατον του φθαρτού σώματος. Πάνω σε αυτή τη βάση δομήθηκαν θρησκείες. Από τη φιλοσοφία αρχίζει να εξετάζεται, όπως και η φύση της ζωής. Κατά τη σύγχρονη επιστημονική εποχή αρχίζει να αμφισβητείται, παίρνοντας τα ηνία η συμπεριφορά. Η ψυχή μεταφέρεται από τη βάση της καρδιάς στον εγκέφαλο. Το φάντασμα του τρένου δεν υπάρχει, είναι όχημα αυτοπροσδιοριζόμενο, άνευ θερμαστή. Δεν υπάρχει μηχανοδηγός, το σύνολο δρα μόνο του, είναι η επιστημονική θεώρηση της ζωτικής ενέργειας που λέγεται ψυχή. Δεν ζυγίζει κανένα γραμμάριο, ήταν λάθος οι προγενέστερες ¨επιστημονικές¨ μετρήσεις.

Έτσι ο άνθρωπος απαλλασσόμενος από κάτι που του έχει ¨ποιοτικά δοθεί¨, αποδίδεται από την επιστήμη ελεύθερος να ορίζει την ψυχή του. Η ελευθέρα βούληση αποδίδεται όταν απεγκλωβίζεται το ανθρώπινο είδος από τα δοθέντα ¨άνωθεν¨ γνωρίσματά του. Είναι υπεύθυνο για την ψυχή του. Και αυτό είναι βασικό για την εξέλιξή του. Εφόσον φυσικά απεγκλωβιστεί από το άγχος του θανάτου.

Η ύπαρξη της ψυχής, του θεμέλιου δότη, απετέλεσε ένα ¨ψυχικό ιδεογράφημα¨, μη μπορώντας ο προγενέστερος άνθρωπος να αντέξει το άχθος του θανάτου. Χρήσιμο ιδεολόγημα και απαραίτητο καθώς του επέφερε επιβιωτικό δαρβινικό πλεονέκτημα. Τώρα πλέον που το ανθρώπινο συγκεκριμένο είδος επικράτησε στη γη, καιρός είναι να σκεφτεί πως ευθύνεται για την ψυχή του, ή έστω αυτό που λέγεται ¨ψυχή¨, από τη συμπεριφορά του, τον εγκέφαλό του, τη λογική του, καθώς έχει μπει στον προθάλαμο αυτού που καλείται ¨ελεύθερος και μόνος άνθρωπος¨. Τίποτα δεν μας έχει δοθεί, παρά μόνο η υπευθυνότητα και η ευθύνη. Εμείς φτιάχνουμε την ψυχή μας, είμαστε υπεύθυνοι για τις πράξεις μας, την ποιότητα ζωής, την αγάπη, την κατανόηση και την καλοσύνη. Δεν είναι τυχαίο που η λέξη ¨ψυχή¨ στα ελληνικά συνδέεται με το ψύχος, τον καταλαγιασμό της πυρωμένης ζωώδους εκδήλωσης του επιθυμητού.

Σπάσαμε τα δεσμά μας, είμαστε ελεύθεροι στο παραμύθι της ζωής και κατά βάση, μόνοι. Ας συντροφεύει την πίκρα του χαμού η ανάμνηση της ζωής, του φεύγοντάς από το παραμύθι, άξιου ανθρώπου. Ας είναι ελαφρύς ο αιθέρας που εξατμίστηκε η λεπτότερη από αυτόν, λεγόμενη ΄ψυχή του¨.

Facebook Comments