Σωτήρης Γλυκοφρίδης: Ο μεγάλος αδελφός, το άλογον και ο Νίτσε

Γιατί ¨έσπασε¨ ο Νίτσε; Ο Ίρβιν Γιάλομ έγραψε ένα σχετικό βιβλίο με αντικείμενο τη ψυχοθεραπεία βάζοντας μέσω του εαυτού του στο Νιτσεϊκό-Φροϋδικό ντιβάνι το άνθρωπο εξετάζοντας τη ζωή και τα απωθημένα της πάνω στην πορεία του θανάτου. Η δική μου τοποθέτηση είναι διαφορετική, που συνάγει με την ιχνηλάτιση των πληροφοριών η αξία της οποίας φαίνεται ακμάζουσα με το πνεύμα των επιδημιών προς τη διαμόρφωση ενός οργουελικού μεγάλου αδελφού, όπου ο άνθρωπος θα ωθηθεί να καταγράφεται και να ψηφιοποιείται καταλήγοντας αιχμάλωτος ενός λογαριθμικού προτύπου που θα συνδέεται με τη λογική επαλληλία και τη βιωτική κατεύθυνσή μας. Βαδίζουμε δηλαδή σε δημιουργία μιας πλατωνικής πολιτείας ¨για την ασφάλειά μας¨, όπου το άλογον, το συναίσθημα και η καρδιά δεν θα συμμετέχει. Το ¨εμείς¨ θα επικρατήσει, η απροβλεψιμότητα θα πολεμηθεί, και η προσωπική ευτυχία θα συμπιεστεί χάριν του ευρύτερου λεγόμενου συμφέροντος. Κράτη με ισχυρότερο πληροφοριακό υλικό από παρακολούθηση των μονάδων τους μέσω τηλεφώνων, drons, pc, θα κυριαρχήσουν, με πρότυπο τον Ασιατικό τρόπο ζωής. Ο έρωτας θα γίνει πράξη λογική, εμπορική συνύπαρξη όπως τη φανταζότανε με τρόμο ο Σωκράτης. Ποιητές δεν θα υπάρχουνε ως αιρετικοί επαναστάτες προς ένα κόσμο συναισθηματικό. Και ο άνθρωπος θα ψυχορραγεί ζεμένος με ένα κάρο, αναλογιζόμενος λιβάδια, ενώ ο αμαξάς θα το χτυπά καθώς αυτό πεθαίνει.

Ο Νίτσε ¨έσπασε¨ γιατί προείδε πως το άλογο, που επί χρόνια πολεμούσε, ήτανε ο άνθρωπος και έμμεσα ο εαυτός του.