Σωτήρης Γλυκοφρίδης:Το χάος και η τάξη

Γράφει ο Σωτήρης Γλυκοφρύδης

¨Στην αρχή υπήρχε χάος, και εκ του χάους εγένοντο…¨ γράφεται στις κοσμογονίες των διάφορων λαών, όπως των Ελλήνων, Βαβυλωνίων, Ινδών, Κινέζων κ.α.. Άρα, κατά τη διαισθητική αντίληψη των λαών, εκ του χάους εγένετο ο κόσμος. Με αυτή την εκτίμηση συμφωνεί και η βιολογία, η αστροφυσική, και η φυσική εν τέλει, θεωρώντας γεννήτορα των πάντων την εντροπία (αταξία).

Η αταξία είναι που γεννά, αυτή είναι που παράγει μέσω της οργάνωσης και τάξης. Η οργάνωση δεν είναι άλλο παρά μια ανερέθιστη περίοδος, ένα short time καταλαγιασμός του χάους. Από αυτή δημιουργείται η ένωση των αντιθέτων, που στην ουσία αντίθετα δεν είναι αλλά συμβιωτικά ανταγωνιστικά. Παράγοντας εξελικτικότητα, και πάλι εντροπία.

Το φάσμα της δημιουργίας είναι χάος – οργάνωση – εξέλιξη – πολυπλοκότητα – και πάλι χάος. Η πολυπλοκότητα δεν είναι άλλο παρά μια επαναφορά του χάους. Στο ερώτημα ¨γιατί οι άνθρωποι τείνουν προς την τάξη¨, η απάντηση λέγεται ευαισθητοποίηση και φόβος. Εφόσον η ανθρωπότητα εξελίσσεται, και εξέλιξη δεν είναι άλλο παρά η αύξηση της πολυπλοκότητας, με την τάξη οι άνθρωποι θέλουν να δώσουν μια στάση πέδησης στη φυσική διαδρομή τους. Πεπρωμένο όμως φυγείν αδύνατον.

Η φύση ορίζει τους νόμους της, και ο άνθρωπος δεν είναι άλλο παρά ένα ον της φύσης. Η ανθρωποκεντρική παιδεία του τον ξεκόβει από τη φύση και τις φυσικές ροές. Έτσι δεν μπόρεσε, δεν θέλησε να καταλάβει πως η φύση είναι μονοπολική, και η ομορφιά της δεν είναι άλλο παρά η ομορφιά του χάους. Σαν φοβισμένο ον την απέρριψε, μη κατανοώντας πως αυτά που φαίνονται αντίθετα στην πραγματικότητα δεν είναι Το σκότος δεν είναι άλλο παρά έλλειψη φωτός, ο ηλεκτρισμός δεν είναι άλλο παρά γείωση και ένας πόλος, η ζωή δεν είναι άλλο παρά το μόνο υπαρκτό. Έτσι για λόγους ευκολίας σχηματοποίησε δυο αντίθετες δυνάμεις, ενώ στην ουσία η ενεργούσα είναι μια. Τη μεγάλη έκρηξη (big bang) θα την ακολουθήσει η μεγάλη σύνθλιψη και επαναφορά στο γεννήτορα πόλο. Επομένως, η ύπαρξη της αντιθετικότητας, όπως και να θεωρηθεί, θα κατευθύνει τον άνθρωπο στην εξελικτικότητα και από εκεί στην εντροπία. Το θέμα είναι ο άνθρωπος να μη φοβάται, να μη ζει τον πανικό του. Η φύση δεν είναι καλή ούτε κακή, καλή παρέχεται μόνο στους βολεμένους, που μέσα τους είναι οι πλέον φοβισμένοι. Κοιτάξτε τη φύση, δίνει αγώνα επιβίωσης μέσα στην ανυπαρξία. Και οι πολιτείες σαν κυψέλες, τη μια συνεργάζονται την άλλη καταστρέφει η μια την άλλη. Συνεργάζονται στα δύσκολα όταν ο φόβος τους ενώνει, και διαχωρίζονται στα εύκολα όταν ευ-τυχούν προάγοντας την απληστία. Ο φόβος και η απληστία είναι οι δυο εκφάνσεις ενός πόλου που λέγεται ύπαρξη ζωής.

Facebook Comments