“Φτου ξελευθερία για όλους”

Άρθρο της Λία Ρογγανάκη

Πέντε-δέκα-δεκαπέντε “φτου και βγαίνω” βούιζε η αλάνα κάθε απόγευμα που συναντιόμασταν για να παίξουμε κρυφτό. Εκεί να δεις τρέξιμο, φωνές, όλοι μαζί να γλυτώσουμε από αυτόν που τα “φυλούσε” και στο τέλος ο θρίαμβος για αυτόν που προλάβαινε να πει “φτου ξελευθερία”για να μας σώσει όλους. Πόσο μας άρεσε, μέχρι που εμφανίστηκε “η ομάδα” και το παιχνίδι άλλαξε και έγινε διχαστικό. Πλέον δεν παίζαμε όλοι μαζί αλλά ήταν η “ομάδα” και εμείς. Η “ομάδα” που είχε δική της τακτική, που την ένοιαζε το“φτου για μένα”και έσωζε τους δικούς της και εμείς που θεωρούσαμε τιμή μας το “φτού ξελευθερία” για να τους σώσουμε όλους . Στάση ζωής ήταν αυτό τελικά, δεν ήταν παιχνίδι. Κοίτα τι δεν συνειδητοποιούσαμε μικροί όταν παίζαμε ανέμελα και αφήναμε τις ομάδες να χαλούν την συνεργατικότητα και την συλλογικότητα.

Αδιαμφισβήτητα οι εκλογές αποτελούν ταυτόχρονα δικαίωμα και υποχρέωση κάθε ενεργού πολίτη, διασφαλίζοντας την ελευθερία επιλογής ανάμεσα σε ένα πλήθος διαφορετικών προτάσεων. Η εκλογή αντιπροσώπων σημαίνει ανάθεση των συλλογικών υποθέσεων και επιφόρτιση με την ευθύνη να ενεργούν εξ ονόματος μας και προς όφελος μας οι εκλεγμένοι. Δεν μπορεί λοιπόν ο αντιπρόσωπος να μην εκφράζει ,τουλάχιστον πλειοψηφικά ,τις επιθυμίες και τον τρόπο σκέψης του ψηφοφόρου ,που τον ανέδειξε υπερψηφίζοντας τον. Ή μήπως μπορεί;

Αν σας αρέσουν τα παραμύθια, αν η φαντασία σας δεν έχει όριο και οι μάγισσες πετούν πάνω σε σκούπες τότε μπορείτε να ζήσετε στον φανταστικό σας κόσμο και να πιστέψετε πως τα πιο πάνω είναι ο κανόνας. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση πρέπει να υπολογίσετε πως χρειάζεται κόπο για να βρείτε αυτούς που θα σας αντιπροσωπεύσουν επάξια. Τα κριτήρια θα πρέπει να είναι αυστηρά όσον αφορά τις αρχές της αξιοκρατίας και του ήθους που πρέπει να τους διέπει .

Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη ο εκλεκτός των πολιτών πρέπει να είναι μορφωμένος και ευφυής, να έχει αυτογνωσία ,να είναι ανεξάρτητος και να υπηρετεί συνειδητά τις αρχές της ΗΘΙΚΗΣ .Όταν όμως κυρίαρχο κριτήριο εκλογής αποτελούν οι γνωριμίες ,όταν είναι όμηρος μιας φράξιας που δουλεύει με δική της ατζέντα και όταν η αξιοκρατία έρχεται σε σύγκρουση με “την γραμμή” της ομάδας,τότε το παραμύθι γίνεται εφιάλτης .Τότε το “φτου ξελευθερία” μετατρέπεται σε “σώζω την θέση μου” ,μοιράζοντας θέσεις και συντηρώντας με νύχια και με δόντια την φράξια που με στηρίζει. Έτσι οδηγούμαστε στην αδιαφορία για το γενικότερο συμφέρον προτάσσοντας αντ’αυτού το στενό συμφέρον της “ομάδας”. Σε αυτό το κλίμα μια διαφορετική πρόταση αποτελεί ξένο σώμα, κομμάτι ενός διαφορετικού πάζλ που δεν μπορεί να αφομοιωθεί.

Η ενασχόληση λοιπόν με τα κοινά δεν είναι δίκαιη υπόθεση όταν υπάρχει ιδιοτέλεια, χειραγώγηση και τακτικισμός. Την διέπει όμως μια μεγάλη αλήθεια: «από όλες τις διαθέσιμες εξηγήσεις, η πιο σωστή είναι η πιο απλή». Αντί να ψάχνουμε λοιπόν τις περίπλοκες εξηγήσεις, ας ψάξουμε αυτές με τα απλά λόγια : όταν υπάρχει ομάδα που λειτουργεί για τους δικούς της σκοπούς μέσα σε ένα μεγαλύτερο σύνολο πάντα δίνεται καθοδήγηση  για την πορεία που πρέπει να ακολουθηθεί και το αποτέλεσμα είναι προκαθορισμένο. Με τέτοιες αναχρονιστικές τακτικές απλά απαξιώνεται η συλλογικότητα και η συνεργασία.

Άρα τώρα που γνωρίζουμε πια τι συμβαίνει ,ας προβληματιστούμε για τους αντιπροσώπους που εμείς εκλέγουμε και ας κάνουμε την αυτοκριτική μας  για τις επιλογές και την ευθύνη που μας βαραίνει. Άλλωστε στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα γιατί πάντα θα υπάρχει η διέξοδος των εκλογών για να δώσει την λύση. Το μόνο που μένει είναι να αφήσουμε την“κρυψώνα” μας να σηκώσουμε το ανάστημα και να φωνάξουμε αποφασιστικά “φτού ξελευθερία για όλους”.

Λία Ρογγανάκη

Γενικός-Οικογενειακός Ιατρός

Περ.Ιατρείο Μητρόπολης

Επιμελήτρια ΚΥ Μουζακίου